HAYATIN TAM ORTASINDAN

ANALARIN YÜREĞİ YANMASIN ARTIK

1/7/2007

         Her gün bir şehit haberi  her gün bitmez tükenmez yaraların açıldığı yüreklerin dağlandığı,anaların,bacıların, yar,larının yavrularının gözyaşlarıyla sulandığı bir vatan.Kısık bir ses tonu ile Vatan sağ olsun diyen bir baba annenin sesi bile çıkacak halde değil,boynunu bükmüş ilahi emr-e itaat ediyor.Eşi bir kenarda yiğidinin cansız bedeninin musalla taşında yatışını daha sonra Mehmetçiğin omuzları üzerinde gidişini seyrediyor.Nereye bu gidiş ne olur gitme diye geçiriyor içinden dönüp bir karnındaki yavrusuna bir de her kötülükten uzak, masumluğuyla Azrail!in kapılarını çaldığından bir haber, oynayan yavrusuna kuzusuna bakıyor.Bak yavrum diyor senin baban ŞEHİT oldu.Babana güle güle demeyecek misin? Uğurlamayacak mısın babanı Cennet’e. Hadi el salla! Meleklere teslim et babanı.Çocuk biran irkiliyor Azrail’in soğuk nefesini ensesinde hissediyor.BABA BABA bizi nereye bırakıp gidiyorsun vatanı senin gibi na-mahrem eli sürdürmeyeceğim diye ant içenler her gün birer ikişer Şehit oluyorlar senin sadece ismini duyacak resimlerinde seni tanıyacak bu benim babammış diye öpüp koklayacak kardeşimi,beni kimlere emanet edipte gidiyorsun .BABAM BABACIĞIM DUR GİTME BABA!Çocuğun içinden büyüyen sessiz çığlıklar bunlar,kim bilir daha neler?Yarabbi bu nasıl bir ızdıraptır sadece yaşayanın mı?anlaması gerek. Biz bu sessiz çığlıkları duymamak için kulaklarımızı neyle tıkadık acaba? Dedim ya sessiz işte!Peki sesli haykırışları çığlıkları duyan var mı?YOK değilmi?Boş ver be şehit kardeşim sen zaten bu vatan senin gibi sadece canı sermayesi olan kardeşlerimizin kanlarıyla sulandı ve kafan dimdik yaradanına yürüdün sen kendine bu topraklarda yer buldun bu topraklar anan gibi seni sarar sarmalar şerefinle canınla hak ettin sen bu toprakları .Beşikteki bebekten vatan isteyenler bunun hesabı sorulmayacak mı size?Ölünce yatacak bir karış  toprağınız varmı? bu topraklarda kanlı ellerinizle bazıları  kabul etsede sizi.Ya bu toprak alır mı sizi ha?Vatan şehitler toprağı, Şehidimin anası bir kenarda dünya omuzlarına çökmüş size ah ederken yavrum diye diye dudakları çatlamışken yüreğindeki ateşin onunla birlikte mezara kadar yanacağını bilirken toprak kabul eder mi sizi. Ben ilk acizane yazı ve şiir yazmaya Çanakkale Şehitler Mezarlığına gidince yazmaya başladım orada yaşadığım duyguların tarifi mümkünsüz sanki bir şehit kalkacaktı ayağıma yapışacak bacım bizlere yazık mı? oldu vatanın gidişi nereye böyle diye soracak diye çok korktum. Her gün böylesine birer ikişer gonca güller kopup toprağa düşerken şiirlerimden birini 18 Mart Çanakkale Şehitleri Anma gününe saklamamalıyım diye düşündüm biz yaşayan vatan evlatları her an her saniye siz şehitlerimizi unutmuyoruz.Sizleri yad etmek için:

HAKSIZLIK MORU

Gidiyorum yeni meçhullere,

Elleri yakamda idi şehidimin.

Ölüm üzere sual etmekte,

Gökyüzü çivit mavisi,

Deniz haksızlıklar moru,

Tepeler şehitlerle dolu,

Mevki,makam para üstüne

Vatanı kurtarıyoruz dediler.

Nedir bu hal?.....................

Hangi ateşin kıvrımındadır telef yanlarımız,

Kervanımız nereye?

Alıp başımı gitmek istedim bu ülkeden

Sen geldin aklıma,

Siyah beyaz fotoğraf karelerinde aradım seni,

Şakağına saplanan mermi geldi aklıma,

Hey ülküm,Hey ülkem dedim,

Senin hatırına.

                                                                                               Meral