BUNLAR HEP SEVGİ ADINA SÖYLENMİŞ SÖZLER YA KABUL EDERSİNİZ YADA
10/7/2007
Kisi sevdiğiyle olmak ister!.
Sevdiğinin hâliyle hâllenir; Sevgisi kadariyla, onunla yaşar!. Sevğinin ne oldugunu tam olarak bilemedigimiz için, çoğunlukla, "beğeni" ile "sevgi"yi birbirine karıştırırız.. "Beğeni" yanında "sahip olma" arzusuyla açığa çıkar!. Bir nesneden hoşlandığında, beğendigin şeye sahip olmak ve üzerinde tasarruf edebilmek arzusuyla yaşarsın; Bu tüm mahlukatta çok yaygın bir duygudur!. Kimi, beğendigini cebine sokar; kimi beğendiğine tasma takıp yanında taşıyarak onunla hava atmak ister; kimi yakalayıp inine sürükler; Her mahlûk yaradılış fıtratına göre, beğendiği üzerinde tasarruf etmek ister. "Sevmek" ise bundan çok farklıdır; Sevince, yanlızca sevdigin için yaşamak istersin!. Yalnızca yanında olmak, yalnızca onun olmak, yalnızca onun zevk aldığıyla zevk alıp, sevmediğinden kaçmak istersin! Sevdigin öylesine sarmıştır aklını, fikrini, ruhunu ki, her şey sana, onu hatırlatır; yanında iken bile onun içinde olmak istersin!; Yakınlık bile uzak gelir sana!; Sen kaybolursun, sende; sevdigin kalır yalnızca, beyninde!.. Onun bakışıyla bakar, onun değerlendirmesiyle değerlendirir, onun diliyle konuşmaya başlarsın!. Gözün ondan başkasını görmez, kulağın ondan başkaşını duymaz, elin ondan başkaşına uzanmaz olur!. Her an sana sahip olmasını; varlığının, tasarrufunun her an üzerinde olmasını, her an seni kucaklamasini istersin!; Bedensel yakınlık bile, korkunç uzaklık gibi gelir sana; ve onunla tek bir beden, tek bir ruh, tek bir şuur olmayı dilersin!. Sevgi, fıtratın müsait ise, sevdiginde yok edesiye yakar seni; ve gün gelir kasında-gözünde, yüzünde-dilinde sevdigini görürler de, "sen o olmusun" derler! Beğenen sahip olmak ister; Seven ise sevdiğinde yok olur; feda eder her seyi sevdiği uğruna!. Bazılarının da sevgi kokusu sürülür üstüne; "aşığım" sanır!. Ama sevdiği uğruna, fedakarlık etmeye gelince sıra, o koku siliniverir üzerinden "kopamama" sabunuyla!. Parasından kopamaz; Mevkiinden kopamaz; Yakınlarindan kopamaz; İçinde yasadığı ortamın güzelliklerinden kopamaz; "Etraf"tan kopamaz!. Derken kusurlar belirmeye başlar sevdiğini sandığının üzerinde; Eksiklikler görmeye başlar başlar, yetersizlikler görmeye başlar; Bunlar önce acıma duygusuna dönüştürür sevgisini; uzaktan acıyarak seyretmeye başlar; Sonra tatlı bir anıya dönüşür, sevgi sandığı duyguları!.
Bu tecrübe gösterir ki, onun fıtratında sevgi proğramı yoktur!.. Begeniyi, sevgi sanmıştır!.. Uzaklaşma ondan gelmemiş de, karsısındakinden gelmişse, bu defa "nefret"e döner "beğeni"; ondan intikam alma duygusu gelisir içinde; ve vicdanla intikam dalgalari arasında bir o yana bir bu yana sürüklenir durur; terkedilmişliğin, uzaklasmanın, layık olmadığını yaşamanın sanısı içinde!.. Oysa yanlızca, fıtratında olmayan gerçek sevginin sonuçlarını yaşamaktadır!. Cüzdanı için, güzelligi-yakışıklılığı için, kendisine hoş gelen huylari için, mevkii-koltugu için, ilmi için beğenmistir; sevdigini sanmış; sahip olamayınca da arzusuna erişememenin düş kırıklıgı içinde kopmuş; yalnızca çıkarları doğrultusunda yaşamayı tercih etmiştir;
Seven ise göze almıştır kopmayı; Dışlanmayı; Paradan-puldan, namdan nisandan, dosttan akrabadan uzak kalmayı; Fıtratından gelir sevgi!. Kullugu sevmek üzeredir!. Onunla, sevmeyi yaşamak istedigi için yaratmıştır onu Yaratan; O yüzden kopar anadan-babadan; dünyadan paradan! Seven, karşılıksız sever!; Beğenen karşılığını ister! . . . Benim istedigim gibi yaşarsan seni boğarım sahip olduklarıma, der beğenen!.. Onun zaten fıtratında yoktur sevgi, bilmez aşkın ne olduğunu!.. Ne üzere yaratılmışsa, odur tüm mesgalesi; Karınca gibi çalışır; maymun gibi çiftleşir; aslan gibi yavrularına sahip çıkar; Ama pervane gibi sevemez!. Atamaz kendini ateşe!. Sevgi sonunda yanmayı getirir!.. Beğeni ise sonunda kaçmayı!. Beğenen mahlûkat çoğunluğuna göre, "sevgi" delilikten bir türdür!.. Anlamazlar onlar, sevdigi uğruna, etraf ne derse desin deyip, her şarta katlanmayı! Ve "delillik bu" derler; Beğenme bir tür "hobi"dir!; Bazen ömür boyu sürer, bazen bir kaçyıl, bazen bir kaç ay!.. Sevgi bir ömür boyudur!; Bitmez, tükenmez, bazen durulur, bazen coşar ama hiç gerilemez!
NE GÜZEL SÖYLEMİŞ Ahmed Hulûsi
Yorum yaz! :: Arkadaşına Gönder!
1 yorum yazılmıştır