HAYATIN TAM ORTASINDAN

KENDİNİ MUTLU ET

9/6/2007

      Kimi istersen onu seç ama önce kendini seç.Kendin için yaşa kendin için için sev kendin için aşık ol.Kendini beğen ve kendini dinle her zaman.Ancak o zaman bulabilirsin mutluluğun formülünü;

      Kendini yollaramı vurmak istiyorsun, bin ilk otobüse. Nereye gittiğine bile bakma,çık yola.Bir haber ver yeter nereye gittiğini soranlara<< Kendime gidiyorum>>de kes dünyayla iletişimini ( arada bunu yapmak insana çok iyi geliyor) Bir mola yerinde pilav üstü az kuru yerken alacağın tadı düşün.Bazen kayboluşlar insana kendini buldurur. Hem keşfetmek diye birşey var bu dünyada.Serüvenci bi ruhun varsa bundan kime ne?Bir kaşif olmanın hazzını yaşa.

     Geride olanlarıda unutma elbette onlarda beklemeyi bilsinler. Müziği seviyorsan kendi besteni kendin yap,kendi sözünü kendin için yaz ve söyle <> diyene kendim için söylüyorum de........

     Ne yaparsan kendin için yap kendini eğlendir önce,Sen mutlu ol senin mutluluğun başkalarını da mutlu etsin rahatsız değil. Mutsuzken kimseyi mutlu edemezsin UNUTMA!Ve sakın herkesi birden mutlu etmeye çalışmayın(benim yaptığım gibi)çünki olmazlar.Sen mutluysan bu herkese yeter.

     Bu bir gazete küpürü idi ben defterime aktardım.Yazıyı biraz kısalttım.Yazarı kim hatırlamıyorum.Çünki yıllar oldu.Tesadüf bu ya bu yazıya rastladım.Belkide tesadüf değildi neyse bu yazı aylarca cebimde gezdi sıkıldıkça okudum zaman zaman uyguladım zaman zaman uygulamadım.Hep başkalarını mutlu etmeye çalıştım gerçi onların mutluluklarıda beni sevindiriyordu.Lakin benim için zaman geçiyordu.Ve hiçbir şey mutlu etmeme başlamıştı.Dedimki ben idealim olan üniversiteyi okumalıyım.Liseyi bitireli 13 yıl olmuştu.Hiç çalışmadan girdim üniversite sınavına fena olmayan bir puanla 292 Niğde Üniversitesine girdim.Şükürler olsun, şimdide 07.06.2007.de mezun oldum.Mezuuuuuun o cüppeyi ve kepi yıllar sonra giymek beni öyle mutlu ettiki uzun zamandır mutluluktan ağlamamıştım ben hüngür hüngür ağlıyordum.Allah isteyen herkese nasip etsin.Belki de bunu yapmam gereken zaman da yapsaydım bu kadar sevinmeyecektim.Nasip şimdiymiş.Geçmiş zamanlarda üniversiteyi okumadığıma çok üzüldüm bu benim 5.ci üniversitem kazandım lakin gitmedim olmadı işte varsın olsun.

    HAYATIN ORTASINDAN ŞİMDİ YAKALADIM.Hala geç olmadığını düşünüyorum.Lütfen kimse bana okumanın yaşı yok gibi bir söz etmesin bıktım bu sözden lütfen başka bir cümle kullanın.Burda sadece okumadım yani bölümüm adına bilgi edinmedim. Hayatın farklı yönlerinide gördüm yaşam devam ettikçe heran her şeyi, farklı duyguları bilgileri ediniyormuşsunuz bunları bilmek ayrı birşey yaşamak ise ayrı.Şu günlerde üniversite mezunu olmanın sevinci içerisinde ayrılıkları da yaşıyorum.Ayrılık duygusuda hayata dairdir ama söylemekle yaşamak farklı işte.Bana abla diyenlerden değişik tecrübeler edindirenlerden ayrılıyorum ve emekleriyle,kişilikleriyle onlardan ayrılmaya dayanamadığım hocalarımdan ayrılıyorum.Elbette bunada alışırım. İnsanoğlu nelere alışmıyorki! Yaşadıklarımdan öğrendiğim birşey daha var hayat ertelemeye gelmiyor.Yakında ekranlardayım demiştim işte geldim.Deri konfeksiyon, moda v.s gibi ilgi alanlarına giren arkadaşlar burdan başka bir blogda belki yarın belki yarındanda yakın zamanda başka blogda inşallah buluşucaz.Şu an elimde bütün veriler yok en kısa zamanda diyorum.Farkındayım yazım uzun oldu.Duygularımı sizinle de paylaşmak istedim.